عشق

                                                هو

                                               ۱۲۱

     زهی   عشق ، زهی  عشق٬ که  ماراست  خدايا

     چه نغز است و چه خوب است و چه زيباست خدايا

 

     چه گرميم ، چه گرميم ، از اين عشق چو خورشيد

     چه  پنهان  و  چه  پنهان و  چه  پيداست  خدايا

 

چند روزيه که دست به کاره   و نه دل به يار .

برای همين به خودم اجازه نوشتن نمی دم .

فقط به خاطر شما دوستان  امروز می نويسم .

می خوام امروز از دل دوستی بنويسم که در  ميان سياهی ها  نور حق بر دلش تابيده و  راهی بس دشوار رو آغاز کرده :

 

         ای خدا  اين وصل را  هجران  مکن     سرخوشان  عشق  را  نالان  مکن

         باغ  جان  را  تازه  و  سرسبز  دار      قصد اين مستان و اين بستان مکن

         نيست در عالم ز هجران سخت تر      هر چه خواهی کن وليکن آن مکن

 

       از استاد فتاح بهرانی و  آقا رضا و آقا مصطفی  هم بسيار ممنونم.

       خاک پا  نيما

                                                                     يا علی مدد

 

 

  
نویسنده : علی نجفی ; ساعت ۱۱:٥٤ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢٤ بهمن ،۱۳۸٤