دانی  که  چيست  دولت    ديدار  يار  ديدن

 

               سلام  بر عزيزان  ياران  همراه و همراز و دمساز

                   ايامی  بس  مبارک  و زيبا  رو می گذرونيم  

                  روز هايی که  بايد  تحولی در خودمون  ايجاد کنيم   

                  دمی   به جلوه ی  يار  بنگريم

                  چشم  باز کنيم

                   سماع  کنان  به   چمع  ياران بپيونديم

                  تا  دلدار  دستگيری  کند

 

                 اما  افسوس ... 

                 افسوس   که  چشمان  خاکی  جز  شهوت نمی بيند !

                 و  چشمان  دل  نيز در  خوابی  خوش  فرو رفته اند!

                 و  امروز  دردی  عظيم  در  درون  می سوزاندم...

                 نمی دانم  اين  منم  که  اشتباه می کنم  يا  سياهپوشانی که

                ارار کنان  ذکر فرزند مولا ميگويند

                اينها  کی اند ؟   کجايند‌؟ آيا ما  اينهمه  ديوانه و عاشق داريم‌؟  

                زهی خيال  باطل !

                        هر کسی را نتوان گفت که صاحب نظر است

                        عشق بازی دگر و نفس پرستی دگر است 

                جسد پرستی  حرام است جسد پرستی  حرام است

                جسد پرستی  حرام است جسد پرستی  حرام است

              

                 دست  قطع می شود . سر می رود . خون جاری می شود. 

                 اينها رو ول کن . تا کی می خوای از  اينها حرف بزنی ؟!

                 ببين  چی  شده ؟  لقا الله  رو ببين .

             مرگ بر  جسد پرستان 

                         دلم گرفت از دست   اهل شريعتانی  که خرافات را 

          به   حد کمال رسانده اند   .

                        و  مردمی  که  مانند گلّه ی    پشه های  خاکی  با هر نسيمی  به  سويی   برده  می شوند  بدون  اينکه  خود  بدانند !!

                  آری         هر کسی را نتوان گفت 

                                      که صاحب نظر است

 

                     

                                                       

                                                           

                                                  

                 

  
نویسنده : علی نجفی ; ساعت ۱٢:۱۱ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۸ بهمن ،۱۳۸٤