بگو مستانه يا من هو

  خراباتی  دردی کش

دمی با من نشيند خوش

بسوزد   چون   نيی نالان

 چو  بر  سينه  زنم  آتش                           خراب باده ی هو يم

                                                          جز او در  دل نمی پويم

                                                          دمادم   می کنم   نجوا

     غم  سينه  فزون کردی                       علی  گويم  علی  جويم

    دمی بنگر که چون کردی

      شب و روزم به تيغ لا

   دلم  را  غرق  خون کردی               اسير   عشق   مولايم

                                                   سلاسل بسته در پايم

                                                  بيابان  گرد   و  بی ماوا

                                                چه خوش جايی بود  جايم

نمی دانم تو مولايی؟

و يا درويش و رسوايی؟

چو ديشب قبله ام بودی

و امشب در تن مايی

 

                                                                         کمترين  نيما

                                                                                   خانقاه نعمت اللهی ساری

                                                                        ياعلی مدد

 

  
نویسنده : علی نجفی ; ساعت ۱٢:۱۱ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢۳ شهریور ،۱۳۸٥